نمایشگاه ها

ريچارد سرا : چهل سال مجسمه

june 3 تا September 10 در موزه هنرهاي مدرن نيويورك. براي اطلاعات بيشتر و ديدن كلكسيوني از آثار وي  به اینجا مراجعه كنيد. الف

"نه جديد و نه صحيح"- مارك براد فورد
موزه ويتني
نيويورك
از 14 سپتامبر تا 25نوامبر 2007م.

مارك برادفورد دريافت كننده جايزه Bucksbaum سال 2006م مي باشد. كارهاي او در سال 2006م در بينال ويتني حضور داشت او همچنين نمايشگاهي انفرادي با نام Very Powerful Lords در موزه ويتني شعبه Altria در سال 2003 م داشته است. آثار عظيم جثه ي برادفورد بيان كننده ي پروسه كاوش شهر ها وبه نوعي باستان شناسي مي باشد. او در كارهايش پوستر هاي طبقه طبقه شده بر روي ديوار ها، پنجره ها ي قسمت جنوبي شهر لوس آنجلس را از هم مي درد ، و با اينكار الگوي بي قاعده اجتماع را به ذهن مي آورد. او از متريال هايي كه در شهر يافته، كلاژ تهيه مي كند. با آنكه سطح كار او كاغذ است، اما كار نهايي گويي نقاشي است. آب كه حلال در آثار اوست ، متافوري براي سري كارهاي جديدش به شمار مي رود. در اين آثار، آب هم به عنوان سمبلي براي تبادل اطلاعات در شهر به شمار مي رود و هم در عين حال بي درنگ آب را به عنوان بخشي مهم از ساختار بدن به ذهن مي آورد.
اين نمايشگاه با حمايت مالي Martin Bucksbaum Family Foundation و همكاري Altria Group, Inc صورت پذيرفته است.

خط ها، مشبك ها، لكه ها، لغات
موزه هنر هاي مدرن نيويورك
نيويورك
از 13 ژانويه تا 22اكتبر 2007.

"خط ها، مشبك ها، لكه ها، لغات" در بردارنده طراحي هاي ساده و به ظاهر غير شخصي و فرمال مينيماليست ها و بيان كننده زبان تركيب بندي آنان از 1960م تا كنون، با ارجاع به بدن! و جسميت است. مينيماليست ها از آنجا كه به جاي مفهوم، تمركزشان بر روي ابعاد و نحوه ي دريافت مي باشد، معمولا در آثارشان از تكنيك هاي ساخت صنعتي، بهره مي گيرند و وجه مشخصه ي تركيب بندي هايشان استفاده از خطهاي صاف و فرم هاي هندسي چيده شده در رديف هاوستون هاي منظم است. ارتباط هنر مينيماليست ها با بدن هر چند كه بارها در مجسمه بررسي گرديده ، اما تحقيقات چنداني در مورد اين ارتباط با طراحي ها و ديگرگونه آثار مينيمال ها نشده است. اين نمايشگاه نشانه هاي ارتباط طراحي هاي روي كاغذ مينيماليست ها تا امروز، با بدن را مورد كندوكاو قرار مي دهد.

منبع : moma.org

موزه هنرهاي مدرن نيويورك: دوباره عكس گرفتن از گذشته/
عكس گرفتن از اكنون

دوباره عكس گرفتن از گذشته/ عكس گرفتن از اكنون
موزه هنرهاي مدرن نيويورك
نيويورك
13ژانويه تا 5 نوامبر 2007م.

اين نمايشگاه، اين نكته راكه چگونه هنرمندان ازاواخرقرن 19 م تا كنون با به چالش كشيدن يا شخصي كردن موضوعات تاريخي، موضوعاتي معاصر را رامورد كاوش قرار داده اند را موردبررسي قرارمي دهد. بسياري از اين آثار داستان گونه اند و اتفاقات تاريخي، اسطوره هاي باستاني، انجيل، يا داستان هاي قديم را ارجاع مي دهند. به صورت سنتي، بسياري از هنرمندان از چاپ سريال گونه براي انتقال داستان گونگي، استفده كرده اند. و هر چه به امروز نزديك ترمي شويم آنها بيشتراز آسان بودن چاپ براي تغيير تصاوير موجود از قبل، و تزريق نحوه ي نگرش خود بر آن بهره برده اند. اين نمايش، در بر دارنده پرينت هايي از هنرمندان قديم تر از Max Beckmann، James Ensor و پيكاسوو سايرين در كنار پرينت هايي از معاصرين چون Christian Boltanski, Anselm Kiefer و William Kentridge مي باشد. اين نمايش با حضور سري پرينت هاي Harper's Pictorial History of the Civil War (Annotated)( 2005م) هنرمند Kara Walker به اوج خود ميرسد. در اين آثار Kara Walker بيننده را با ميراث برده داري مواجه مي كند.

منبع : repicturing the past

هنرمند:جوآن وربورگ

تنش حاضر: عكس هايي از جوآن وربورگ
موزه هنرهاي مدرن نيويورك
نيويورك
15جولاي تا 5 نوامبر2007

اين نمايشگاه، با حدود 60 عكس، 25 سال فعاليت هنري عكاس جوآن وربورگ JoAnn Verburg( متولد 1950م) را به نمايش مي گذارد. هنرمندي كه همزمان بر روي سري عكس هايي باموضوعات مختلف- طبيعت بي جان، پرتره،طبيعت و غيره- كار مي كند. نحوه ي عمل او درك آهسته ي امكانات تصويري موضوعاتش است. او از diptych (دولوحي كه باهم بوسيله لولا يي متصل شده و براي نوشتن بكار مي رفته و تا ميشده ) و triptych(عكسي كه در سه قاب تهيه كرده پهلوي يكديگر قرار دهند ) استفاده مي كند تا نشان دهد چگونه مي توان بر غنای تصويري با استفاده كردن چند تصوير در آن واحد افزود، در عين حال اما فرديت فرمال ومفهومي عكس ها راخدشه دار نكرد. استفاده ي وربورگ از دوربين 5"در7" و رنگ هاي درخشان عكس هايش همگي به گونه ايي نا محسوس،" شهوت" و"جسميت" را به ذهن مي آورند. شهوت و جسميتي كه مربوط به لحظه هاي اوهام واسبق از عمل در زندگي مي باشد.