بازجويي فانتزي، تنش واقعي

برای برخی از مردم هنر سياسی،هنريست كه شعارگونه ،اعتراض كننده، نا متعارف، تعليم دهنده، چيزی فاقد اصول زيبايی شناختی. پس از مشقت ها و مصائب اوايل قرن بيستم، پس از 11 سپتامبر و طوفان کاترينا، همراه با ادامه جنگ در عراق، هنر سياسی می تواند چيز ديگری باشد: هنرميتواند"آيينه"باشد.
در سال گذشته هنرمند Harrel Flether در White Colomns درچلسی، مجموعه ايي عكس كه بازماي آنچه در شهر Ho Chi Minh ديده بود، رانمايش می دهد. عکسها و تصاويرصحنه هايي واقعي از جنگ ويتنام – که در ويتنام به جنگ آمريکايی مشهور است – مي باشند.آقای Fletcher تصاوير را همانگونه که يافته است ، ارائه می دهد.آن ها چيزی فراتر از ناگوار است.

 

 

- نقاشی هاي جديد سيلک اسکرين Jenny Holzer در Cheim & Road در چلسی در باره اسناد فاش شده اخير مربوط به زندان ابو غريب و مركزخليج گوانتاناموكوبا و روند بازپرسي در آنها مي باشد. اين نكته كه هرآنچه در اين آثار ثبت گرديده عين واقعيت است ، مگر بزرگنمايي ها براي متوجه كردن بيننده، شديدا براهميت اين آثار حيرت انگيزبه عنوان مداركي از خشونت قانوني شده مي افزايد.

" بازجويی" همچنين موضوع ويدئوی جديدی از ككو فوسكو با نام “Operation Atropos” می باشد. ايده ساخت اين ويدئو هنگامی شکل گرفت که فوسكو، هنرمند ميان رشته ايي که در Colombia University تدريس می کند، برای ارائه نمايشي 1 که در آن وی نقش زنی بازجو در ابوغريب را بعهده گرفته بود، آماده می شد. او متوجه شد که برای ادامه کار نياز به تمرين و يادگيری تکنيکهای بازجويی دارد.در جستجوی اينترنتی، او يک منبع آموزشی پيدا کرد: برنامه آموزش مقاومت به بازجويی برای زندانی جنگی2 توسط بخش خصوصی به نام Team Delta مستقر در فيلادلفيا.

تدارک دهندگان اين برنامه بازجوهای سابق امنيتی در ارتش ايالات متحده و بنا به گفته خودشان متخصص در "روانشناسی دستگيری" بودند. در نمونه اصلی برنامه، برای تعليم سربازان نخبه جهت مقاومت به بازجويی در صورت دستگيری وهمچنين افزايش قدرت فرددر استخراج اطلاعات از زندانيان سياسی استفاده می شده است. در اين برنامه ماموران پليس، پرسنل امنيت خصوصی و محققين روانشناسی همه ازكساني هستندكه دراين برنامه نامنويسي كرده اند.برنامه ای 4 روزه و فرسايشی که مملو از متد های تحريکی فيزيکی و روانی، با مشارکت دستگير شونده و دستگير کننده، هردو، می باشد .

اين برنامه فقط به صورت گروهی ارائه می شود، لذا فوسكو از داوطلبان درخواست کرد که به او بپيوندند. 7 زن، که سه تای آنها از دانشجويان Colombia بودند دعوت او را پذيرفتند. ( اين کار 8000 دلار برای گروه هزينه برداشت که فوسكو هزينه را پرداخت نمود.)او همچنين تزتيبی داد که اين برنامه روی ويدئو ضبط شود با شرکت Kambui Olujimi به عنوان کارگردان عکسبرداری.

در 50 دقيق آغازين ويدئو، فوسكو با صدای بلند خلاصه ای که حاوی اصول و قوانين پايه برای کار شاق و دشوار پيش روی استرا می خواند، که به طور واضح با بيانی بد شگون و بد فرجام آميخته شده بود : " شما درد جسمی و روانی را تجربه خواهيد کرد." و زنان حاضر همه يك چيزرابه خوبي در نهان ميدانستند كه آن ها بايد بهترين تلاششان را بکنند که تحت رفتار خشن و سخت (اطلاعات ) را افشا نکنند

برنامه شروع می شود. هنگامی که زنان در يک ون در حال رانندگی به سوی جنگل هستند، مردانی ماسکدار آنها را با اسلحه متوقف مي کنند و دستور می دهند که برای بازرسی تا حد لباس زير عريان شوند.لباس زنان با پوششی سرتا سر نارنجی(قابل ديد ) تعويض و سر و صورت آنها با کلاه مشکی پوشيده شد.آنها با دستان بسته از جنگل عبور داده شدند

با مصاحبه كردن از تمامی اين موجودات ساختگی که متناوباً بعنوان "سربازان دشمن" باور شده بودندموجب تقويت حس فيلم ميگرديد. حتی ، يک احساس فشار واقعی هم داشت ساخته می شد.همچنين Mr.Olujimi با حرکات تند و کاوشگرانه کار با دوربين به خلق آنها کمک نمود.همچنين تصوير تلخ زنی که هل داده می شد و بالاجبار زانو می زند و التماس می کند و كماكان توسط تيم بازجويان که همگی مرد هستند ، مورد توهين قرار می گريرد، همگي برباورپذيري فيلم مي افزود.

در يک قسمت بازجو برای بيننده (در دوربين) که تکنيک ويژه و موثر برای از بين بردن مقاوت ، اين است که زندانی (دستگير شونده) فکر کند که اگر آن زن يا مرد اطلاعات را فاش نکند و نگويد، زندانی ديگری مورد آزار و اذيت قرار خواهد گرفت. زمانی که اين موقعيت شبيه سازی می شود، يکی از زنان گروه شروع به گريه می کند. فشار روانی موثر واقع می شود. داستان به واقعيتی احساسی و عاطفی تبديل می شود.

زن ديگری شروع به گريه و زاری می کند. ليکن مشخص می شود که او اينکار را تعمداً انجام می دهد. از امتياز آسيب پذيری و تاثير زنانگی خود برای ممانعت از افشا و بروز اسرارش استفاده می کند. اين نيرنگ موفق می شود.سپس زمانی که زنان استراحت می کنند، پس از محدوديت هايی که در نقش زندانی داشتند، فوسكو اعتراف می کند که در مقابل بعضی ديالوگ ها که بازجوی او بيان می کرده، مجبور شده جلوی خنده اش را بگيرد. هنگامی که فيلم تمام می شود، او و همکارانش به نوبت از دستگير کنندگاه پيشين خود بازجويی می کردند، تا ياد بگيرند با ديگران همان رفتاری را بکنند که با آن ها انجام شده است.

- بنا براين اين چه جور هنر سياسی ای است؟اين چه جور هنر سياسي مرسوم است وقتي نه نتيجه اخلاقي ايي را تبليغ مي كند ونه كسي رامتهم؟! اين هنريست برای اكنوني که بازی و تمارض و سياست نا متمايز شده اند. “Operation Atropos” تصوير و نمايشی واقعی است همراه با شکاف ميان واقعيت و نمايش مصنوعي. در همين شکاف است که بنا به اظهارات فوسكو ، حقيقت سياست فاش می شود.

1- Performance Art
2- The prisoner of war interrogation resistance program