باربارا كروگر در موزه ويتني1 - 2001م
نويسنده: رافائل رابينستاين
مترجم : کتایون وزیری
اواخر ماه آگوست بود كه فكر كردم متني راجع به اين اثر بنويسم. اما با خوندن نقد Jerry Salts در مجله Village Voice ، به اين نتيجه رسيدم بايد نوشتن اين متن رو به چند ماه بعد موكول كنم.
Jerry Salts در انتهاي نقدش برنمايشگاه بزرگداشت باربارا كروگرنوشته بود:" در اين چهار ماه، ما اين امكان رو داريم كه يه بوش ديگر رو براي رياست جمهوري انتخاب كنيم. اگه اين اتفاق بيفته به كي زنگ مي زنيد؟"
بله ، من هم فكرمي كنم كه مشخصا نتايج انتخابات رياست جمهوري سال 2000 م آمريكا به كارها و آثار كروگر رنگ و مفهوم تازه ايي بخشيد. با اين حال اين را هم بايد در نظر داشت كه كروگر هنرمندي بوده كه بلوغ هنريش در دوره اول رياست جمهوري ريگان اتفاق افتاده واز آن زمان تا كنون سياست هاي راستگرايانه ي دولت آمريكا و همچنين جنسيت گرايي و خشونت را مداوما به بوته ي نقد كشيده است.
نمايشگاه آثار او در موزه ويتني ( كه آغازش به Los Angeles's Museum of Contemporary Art بر مي گردد2 ) به مخاطب اين امكان را مي دهد تا ردپاي آثار كنوني كروگر را در آثار اوليه اوبيابد. دو اثر Hospital و Picture/ Reading (هر دو 1978م) مربوط به اوايل كار او ، عكس و حروف را در كنار هم قرار مي دهند. Picture/ Reading، كه كروگر آن را در سال 1979م به عنوان كتابي هنري منتشركرد، عكس هايي از نماهاي خارجي يك سري ساختمان است. دراين عكس ها، بنا ها در كنار روايت هايي بسيار كوتاه و حروفچيني شده از آنچه احتمال دارد در همان لحظه در حال وقوع درداخل ساختمان باشد، قرار دارند. در آن زمان داستان سرايي متكي بر عكس و متن، بسيار پررونق بود( مانند هنرمنداني چون Bill Beckley و Victor Burginو غيره) ، در نتيجه كروگر در
Picture/ Reading در حقيقت تنها نمونه ايي كلاسيك از اين ژانر را خلق كرده بود. ده عكس موجود در اثر همگي ماهرانه محيط برون شهري آمريكا را (علي رغم سبك خشك عكاسي كانسپچوالش) به خاطر مي آورد. واين در حالي است كه متن هاي بسيار خوب نوشته شده اش، چهره ايي خشن از بيگانه شدن و بيزاري را عرضه مي كند.
سال بعد، كروگر از گرفتن عكس براي آثارش دست كشيد و به جايش شروع به كار با عكس هاي از پيش آماده نمود. گام مهم بعدي او در سال 1980م بود. در اين سال متن هاي موجود در آثارش از پاراگراف به تك لغت و يا حداكثر عبارات كوتاه تقليل يافت و همچنين متن به جاي آنكه در كنار عكس باشد، اين بار توسط رنگ يا لتراست بر روي خود عكس كشيده شده بود. و در نهايت او به جاي آنكه كلاژ ها را به نمايش بگذارد، از اين كلاژ ها عكس مي گرفت و آن ها را در سايز هايي عظيم پرينت مي كرد. سايز هايي كه به مرور زمان بزرگتر و بزرگتر مي شدند. در سال 1981 م كه ريگان به ريست جمهوري رسيد، كروگر سبك خاص خود را بنيان گذاشت: عباراتي سنگين و مخاطب قرار ده، با فونت هايي بلوكه(Futura bold italic) بدون سايه روشن در روي نوارهايي با رنگ يكدست (معولا قرمز) ، با عكس هايي بسيار قوي با كنتراست بالا و سياه سفيد در زمينه. موزه ويتني در كنار عكس هاي گرافيكي كروگر، تعدادي از چيدمان هاي عظيمي كه او از زمان 1990م انجام داده بود را نيز به نمايش گذاشته بود. همچنين در اين نمايشگاه روزنامه ها، مجله ها و اشيا(تيشرت، كيسه ي خريد و ..) كه حاوي آثار كروگر بودند نيز وجود داشت. و در همه ي اين آثار يك چيز مشترك بود: نقد كردن و نشان دادن زشتي هاي اسطوره سازي هاي هر روزه- از مصرف گرايي گرفته تا نقش سنتي جنس زن و مرد- كه زندگي هاي بسياري بر مبنايش بنا شده اند.
هنرمند: باربارا كروگر- 1990م.
“Untitled (You can't drag your money into the grave with you)”
109" by 153" photographic silkscreen/vinyl
با اين حال، تفسير كردن آثار كروگر بر مبناي سياستمردهاي رياست جمهوري نارسايي دارد و جامع نيست. چراكه نه رياست جمهوري بيل كلينتون در 1992م و نه دوباره انتخاب شدنش در 1996م، هيچكدام باعث نشد آثار كروگر لحن انتقادي نرم تري بگيرد. تنها فرقي كه شايد كرد اين بود كه آثارش حتي گوشخراش تر و هدفدارتر شدند. به عنوان مثال چيدمان" ويديو- صدا" يش در سال 1997 كه در آن عدم بردباري مذاهب نسبت به هم را نقد كرده بود، و يا مجسمه هاي Kennedy brothers-Marilyn Monroeو J. Edgar Hoover-Roy Cohn در سال 1997م را در نظر بگيريد. كه اين آخري متفاوت ترين كار كروگر از سبكي كه معولا با آن كار ميكند مي باشد و از ديد من بدترين اثر هنري است كه در زندگي هنريش انجام داده.( به مجلهArt in America شماره 97 مي توانيد نگاه كنيد)
با آنكه كارهاي كروگر در اين سال ها از لحاظ سايز و قدرت و شهامت بسيار عظيم تر شده، اما من وقتي كه دريكي ازاين چيدمان هاي خيره كننده اش بودم، اين حس را داشتم كه انگار هنرمند داره صداشو هي مي بره بالا( با عكس هاي بزرگتر، با فونت هاي بزرگتر، صدا هاي بلندتر در چيدمان ها)، چرا كه انگار مي ترسه كه مردم ديگه حرفاشو اونجوري كه بايد نمي شنوند. اما الان كه ملت آمريكا قطعا يك بوش ديگر را به رياست جمهوري انتخاب كرده ( البته اگر بشه اسمش رو انتخابات گذاشت)، و افسار دولت دوباره بدست نظاميان دهه هشتادي و بنيادگرا ها است، شايد كروگر الان مخاطبيني رو پيدا كنه كه اين بار با دقت و تعمق بيشتري به آثارش نگاه كنند. و الان كه بوش رييس جمهور شده مطمئنا افراد زيادي با كروگر تماس گرفته اند.
1- Whitney Museum
2-
در آمريكا معمولا نمايش هاي معتبر به صورت زنجيره ايي در نمايشگاه ها و موزه هاي معتبر، شهر به شهر مي چرخد.
منبع: http://findarticles.com/p/articles/mi_m1248/is_3_89/ai_71558215/pg_1
نظارت بر كپي نبودن مقالات بر عهده كاربران است. اما در صورتي كه مشخص شود متني كپي بوده است ، الف از ادامه همكاري معذور است.
كاربر عزيز ِ لطفا در صورت مشاهده متني كه اصل نمي باشد با ايميل و ارائه ادله ، آن را گزارش دهيد.
ORVILLE: <a href= http://piizdatyiblog.cn >animal anal free movies</a>
(04.12.2008, 12:44)
LUTHER: <a href= http://pisdatyiblog.cn >animal anal sex videos</a> n
(04.12.2008, 13:39)
SANFORD: <a href= http://pizdatyiblo-g.cn >download anal fucking movies</a>
(04.12.2008, 14:19)
ULYSSES: <a href= http://pizdat7iblog.cn >bloody anal sex movies</a> /
(04.12.2008, 14:53)
MARCO: <a href= http://pizdatyiblig.cn >dirty sanchez anal video</a> /
(04.12.2008, 15:51)
THEO: <a href= http://pizdatyilog.cn >filetype torrent movie anal</a>
(04.12.2008, 16:38)
FOREST: <a href= http://pizdatiyblog.cn >butt fucking anal movies</a>
(04.12.2008, 17:35)
FRANKLYN: <a href= http://pizdtyiblog.cn >gay anal beads video</a> >
(04.12.2008, 18:15)
ROLF: <a href= http://pizdatyiblot.cn >erica boyer anal movies</a> å
(04.12.2008, 18:49)
ISAIAS: <a href= http://pizdatyiblpg.cn >extreme anal creampie movies</a> t
(04.12.2008, 19:51)